Dwangsom voor afgebroken boomhut

bron: www.hetnieuwsblad.be (8-04-2010)

ASSEBROEK - Karel Ceule uit Assebroek weigert de dwangsom te betalen die een deurwaarder hem oplegt nadat hij de boomhut van zijn twee ‘luidruchtig spelende' kinderen niet volledig had afgebroken. Hij riskeert nu zelfs zijn wagen kwijt te spelen. ‘Deze burenruzie neemt stilaan hallucinante proporties aan.'

Vorige vrijdag viel er bij de familie Ceule in Assebroek een brief van een gerechtsdeurwaarder in de bus in de nasleep van een burenruzie over spelende kinderen. Die boomhut ergerde de buren, omdat de kinderen hen zouden kunnen bespieden. ‘De boomhut in de tuin werd slechts gedeeltelijk afgebroken, met veel heisa', zo staat in de brief te lezen. ‘De structuur en de dwarsbalk bleven behouden. Naar verluidt met de bedoeling om zo spoedig mogelijk tot de heropbouw van de hut te kunnen overgaan. Intussen kunnen de kinderen gretig verder spelen en kruipen op de palen. De dwangsom van 700 euro weigert men te betalen. Daarom zullen wij beslag leggen op de gezinswagen.'

Inkijk in woning

‘Dit is werkelijk hallucinant', zegt Karel Ceule. ‘Deze onbenullige burenruzie is nu al maanden aan de gang en gaat over kinderen van vijf en zes jaar die in hun eigen tuin spelen. De achterburen trokken in november naar de vrederechter omdat ze vonden dat mijn kinderen via hun boomhut inkijk hadden in hun woning.'

Maar de buren vonden die hut niet zo onschuldig. ‘Een zonnige vrije namiddag, met een goed boek, een glaasje wijn, werd altijd opgefleurd met het nodige kindergegil, gehuil en getimmer', schreven zij misnoegd in de situatieschets ten behoeve van de vrederechter. ‘We moesten van deze kinderen zaken verdragen die we van ons eigen kind nooit hadden getolereerd.'

De vrederechter gaf het koppel gelijk en legde de familie Ceule een dwangsom van 100 euro op per dag dat de boomhut niet verwijderd werd. Ceule ging in beroep maar de zaak komt pas op 24 september opnieuw voor. Met een symbolische actie (een minuut stilte, een trommeloptreden en het oplaten van ballonnen) was de afbraak een feit. Het gezin kreeg steun van de Brugse Jeugdraad, die de situatie betreurde. Maar daarmee was de burenruzie niet opgelost. Integendeel.

Voyeurisme

‘Enkele palen zaten heel stevig in de grond waardoor ik die pas het weekend nadien verwijderde. Geen kwade wil, maar tijdsgebrek', zeg Ceule. ‘Dat was duidelijk niet naar de zin van de buren die prompt een deurwaarder foto's lieten maken van de palen die nog in de grond stonden. De buren maakten vroeger al filmpjes van mijn kinderen die onschuldige kinderliedjes stonden te zingen. Maar wij worden wel beschuldigd van voyeurisme. De dag nadat de gerechtsdeurwaarder de vaststelling gedaan heeft, waren die enkele paaltjes zelfs verwijderd.'

‘Toch kwam er een maand later een bevel van de gerechtsdeurwaarder om een dwangsom van 700 euro te betalen omdat onze boomhut zogezegd niet volledig afgebroken was', zucht de man. ‘Komaan zeg. Ze doelen op de twee overgebleven palen in de grond waarop klimop groeit. Ik weiger uiteraard te betalen. De gerechtsdeurwaarder wil nu zelfs mijn Citroën Berlingo in beslag nemen. We kunnen niets anders dan naar de beslagrechter trekken.'

Spelende kinderen

Meer dan de burenruzie maakt Ceule zich zorgen over het feit dat onschuldig spelende kinderen gestraft worden. ‘Een kind dat in zijn eigen tuin ravot mag nooit de dupe zijn. Spelen maakt deel uit van de groei en de psychologie van het kind. Waar is de verdraagzaamheid als een boomhut van amper 1,20 meter voor zo'n ruzie zorgt? Dit schept een precedent. Er moet een wettelijk kader komen dat spelende kinderen in hun eigen tuin beschermt. Anders is de tijd van trampolines en springkastelen binnenkort voorbij. En dat zou een brug te ver zijn.'