Speelruimte in beeld

Gemeentebesturen kunnen (onder de enthousiaste aanmoediging van ondermeer een jeugdraad) een speelruimtebeleid met ambitie en visie voeren. Dat betekent: niet zomaar speelruimte inplanten waar er plaats is, of waar een opportuniteit zich aandient, maar een goed doordacht gemeentelijk plan maken (met aandacht voor spreiding en inplanting van speelruimte) waar ruimte is voor vele soorten speelplekken (grote en kleine, maar ook terreinen die er heel verschillend uitzien).

Speelterreinen met een speeltuinachtig karakter spelen vaak een centrale rol in de hoofden van volwassenen. Ze zijn zinvol, maar er zijn ook andere mogelijkheden…!!!

Speelterreinen met een avontuurlijk natuurlijk karakter: plekken om te ‘ravotten’. Een mooi voorbeeld hiervan is het heringerichte speelbos in Kalmthout. De zogenaamde avontuurlijke, natuurlijke terreinen bieden sterke speelkansen, en zijn helaas te zeldzaam. 

Je hebt uiteraard geen ingericht speelterrein nodig om  te spelen. Op heel wat publieke plaatsen zijn kinderen medegebruiker en kunnen zij spelen, zonder dat het ingericht is om te spelen: het plein voor de kerk, een parking (het lege gedeelte), een stadspleintje (tussen geparkeerde auto’s)… Wanneer men reeds bij de ontwikkeling van dergelijke ruimte aan kinderen denkt, zal dat ongetwijfeld een meer ‘kindgericht’ plan opleveren. Verder zijn er tal van informele plekken  (braakliggende terreinen, leegstaande verkrotte gebouwen, een beekkant enzovoort): vaak schitterende plekken om te spelen. Natuurlijk is het soms niet mogelijk (of niet wenselijk) om deze te gaan ‘formaliseren’. Ze zouden dermate moeten worden aangepast (bijvoorbeeld omwille van de veiligheid) dat hun karakter verloren zou gaan.