buiten spelen

In het artikel ‘Buiten spelen of buitengespeeld worden?’ stelt Pascal Debruyne dat – ondanks de goede intenties van de buitenspeelcampagne en de Buitenspeeldag – zo’n zorgeloze speeltuinideologie haaks staat op de reële praktijken van uitsluiting van bepaalde maatschappelijke groepen in de publieke ruimte. Een kritische stem vanuit het jeugdwerk en jeugdbeleid lijkt te ontbreken. Wordt het niet eens tijd dat een deel van de jeugdsector zijn middenklassenvisie doorbreekt?

Spelende kinderen maken te veel lawaai?!

Kinderen hebben recht op spelen

In het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind staat duidelijk vermeld dat kinderen het recht hebben om te spelen:
"Artikel 31: Elk kind heeft het recht op rust en vrije tijd, op deelname aan spel en het culturele en artistieke leven."
Natuurlijk beseffen we dat het spelen van kinderen sowieso geluid ('lawaai') met zich meebrengt, maar we kunnen niet verwachten dat kinderen in volledige stimte gaan spelen. We moeten kinderen de nodige ruimte bieden om voluit te kunnen spelen.

Ga buiten spelen

N.a.v. de volgende Buitenspeeldag is dit een pleidooi om kinderen buiten te laten spelen.

(gelezen in Dropzone VVJ, december 2009 - auteur Koen Depreitere - je kan het artikel hier downloaden)

BUITENSPELEN of BUITENGESPEELD worden?

Ongezouten bedenkingen bij goedbedoelde campagnes.

Een kritische noot? Dat kan, meer zelfs: vinden we noodzakelijk. Want spelen moet élk kind kunnen, middenklasse en kinderen uit maatschappelijk kwetsbare omgeving. Auteur Pascal Debruyne stelt in dit artikel één en ander in vraag bij goedbedoelde campagnes zoals de Buitenspeeldag.

Goe Gespeeld! wil in de loop van 2010 de auteur (e.a.) uitnodigen voor een rondetafelgesprek.